Talkhoon

2007-05-07T15:49:00.000+03:30

آی بچه های تپلی ! موها سیا لپا گلی
بازم میخوام قصه بگم خوشگلکای کاکلی
اول هر چی ماجرا با یکی بود یکی نبود
غیر خدای مهربون تو هیچ کجا هیشکی نبود
تو سرزمین بی غمی یه بچه ، تنبون قرمزی
سفید مِفید و مو طلا خوشگلک پیرن خَزی
می خواس بره پیش ننه همون بلا پیرزنه
مامان بزرگ مهربون به تنبونش گل بزنه
خلاصه گفت چی کار کنم چه کلکی سوار کنم
که خوش خوشی،بی دردسر از خطرا فرار کنم
رفت یه کدو آماده کرد هر چی توشه پیاده کرد
رفتش و تو کدو نشست کدو رو سیل جاده کرد
قل قل و قل قل زد و رفت گول سرِ جاهل زد ورفت
تا پس پل هی نخودی خنده ی تو این دل زد و رفت
تا یهویی یه ناقلا ، از پس پل گفت : آی کجا؟
خیالت هر کی هر کیه ؟ شما بلا ، ما هم بلا
یواشی گفت من کدوَم ، قلم بده ! میخوام برم
یارو یه خنده ای زد و، گفتش آره منم خرم
سُک سُکه تنبون قرمزی ! این کلکا قدیمیه
بیا هاکوپیان بپوش خونه ی ما صمیمیه
اومد با کلی احترام تو باغ مشهدی بالام
کباب و هی زد به بدن شبا خوابید رو پشت بام
مامان بزرگه مهربون دلش همش بی تابی کرد
گریه تو چشم عسلیش خونه به جای شادی کرد
رفت در باغ مشتی و، گفتش" نوه م رو پس بده"
ناقلا داد زد که : "اهه ، اول بهم نفس بده"
اگه یه ماچ بهم بدی میدم که با خود ببریش
ولی یه وقت فحشش ندی یه وقت نیاد که بزنیش
خلاصه اون ننه گله ماچه رو خرج بچه کرد
نه قصه مون جنایی شد نه زحمت طپانچه کرد
حالا که قورباغه لالاس اینم معمای ماهاس
اگه به فرض انگلیسه به جای بچه با صفاس
از خونه ی ننه تا باغ ، تو جاده ی پر از الاغ
با یه بغل هسته ی ناب روشن میشه چن تا چراغ؟

گوگولی

2006-12-23T21:10:00.000+03:30

با سلام خدمت خوانندگان محترم تلخون
این بار به مناسبت هفته کتاب که گذشت در این ستون ترانه ای نوشتم البته شاید خواندنش کمی
مشکل به نظر آید لیکن برای تنوع خالی از لطف نیست ، امید که پسند افتد .

اولین جمله که خوندم صحبت نون بود و بابا
قصه ی آب و انار و مهربونی ِ کتابا
کم کمک تصمیم کبری دو تا سرو قد کشیده
ریز علی و خط آهن زاغی پنیر ندیده
مشق دینی و ریاضی خنده های اجتماعی
سنه ی مردن حافظ رونویسی رباعی
تو کتابا می نوشتن دو تا دو تا میشه چار تا
سه تا صفر خشک و خالی یک و میکنه هزار تا
تو کتابا می نوشتن باز باران با ترانه
می زند نه اینکه هردم می چکد از بام خانه
حالا دیگه پست مدرن هم رفته قاطی گذشته
گور بابای ریاضی کی میگه تنبلی زشته
تو سه سوت میشه از عزت برسی به ته ذلت
بیا اینجا اکس و دریاب خر گری معنی لذت
دیگه رفت ، گوشه ی کرسی حافظ و فنجون چایی
چیز و دوده و بخوری پارتی و یاهو و آی دی
کی دیگه پول عزیز و می ده تا شعار بخونه
دو قرون بده تا رویات هنوزم کانکت بمونه

گوگولی

2006-11-06T19:43:00.000+03:30

صبحدم با دامب و دومبش می زند بر تنبلی
یک نفر ور می رود بر پایه های صندلی
اشکمش با هر تکان بالا و پایین می پرد
می شمارد تا ده و در جا دمادم می دود
بعد لبخندی که شد دندان زرد او عیان
میشود رد ، یک دقیقه کل اخبار جهان
بعد آن یک خانم بسیار با ناز و ادا
کز حضورش مغز انسان میرود سمت فضا
با دو صد سرخاب و کلی ماست روی صورتش
در دو ساعت باز گوید، طبخ میگو کردنش
آخر این میگو کجا و ما و خانم چون شلیل ؟
چیز لنگ و دست ما کوتاه و خرما بر نخیل
از پس اوهام باطل نوبت فتح مخ است
با نصیحتهای حاجی پاسخ شیطان یُخ است
بعد از آن تکرارمی گردد دوباره فیلهای دیشبی
آنکه وقت صحبت از دخترنبودی جز لبی
تا نباشد جای قیچی در سراپایش عیان
آگهی هر نیم ساعت" آی ! لیزینگ ژیان"
هی قدمهای پیاپی روی اعصاب ضعیف
"هیچ وقتی نیست دیگر" بانک و رویای سخیف
وقت پخش کلُهُم اخبار شد در نیم روز
اشک ما و درد و مهنت ، کُشت و سوز
می کنم شرم ازپی تشریح این آب و هوا
دم نمی آرم ،" آخی جانم م م! بگو شیطون بلا!"
آه ! این جریان ما اطناب می گردد بالام!
سَن دایان باخ کن!من اما لاجرم در انتهام
گر بخواهد این گوگولی از رسانه دم زند
باید ازهرچه قلم نقشی بر این عالم زند
می شود صد ها کتاب مثنوی ِ کشککی
اندر احوالات سیمای سراسر آبکی

1) شلیل نوعی میوه ی تابستانی شبیه هلو
2) یُخ در زبان ترکی به معنای نه !
3) دایان باخ در زبان ترکی یعنی بایست و تماشا کن!

گوگولی

2006-10-24T14:30:00.000+03:30

چه کسی بی دریغ باد می زند به کباب
که رفته دود به چشمان و لب به لب شده آب
چه سرخ گشته جگر وقت سیخ روی دو دست
شبیه جوجه پرستو به چنگ تیز غراب
عزیز قلب پاره کبابی بگو که سیخی چند
همان که چشم به چشم ستاره رفته به خواب
کسی که روزه به ویترین کند افطار
همان که وقت سحر نان به سفره سراب
کجای این غزلم رنگ ماس مالی بود
که شاد می شوی از قول مرد خانه خراب
چه جالب است سخنهات و فحش کش دارت
و زمزمه که عمو عاشقی ویا در خواب
و باز وقفه ی بی جا که مانع کسب است
تو را چه سود ز هذیان خل گوگول مآب

گوگولی

2006-10-06T22:14:00.000+03:30

با ریتم شیش و هشت زمزمه شود. ( البتّه با احتیاط نسبت به مهره های کمرتان)

با عرض سلام و دو سه تا ماچ به لُپان چنان قند شما ، خواه پر از ریش و یا چون کف دستان پر مهر شمایان همه سرشار عطوفت ، چه که مردان و زنان ، پیر و جوان ، خُرد و کلان ، در همه احوال بزادند در ایران همگی کان محبت بشوند از فر یزدان .
فاش می گویم از اینجا که گوگولی شده از عشق پر از داغیتان مَنگ ، نه از باده ی گُلرنگ ، که این ماله ی یِکرنگ ، از این روست که ما چند جوان گاه بمالیم به ناصافی و تا چون حدِ کافی بِزُداییم ز سرتا سراین جامعه ی نیک ، خطِ نَنگ ، به دور از شَررِ جنگ و زِ هر حزب و جناح و عصبِ رنگ .
ورای غم و ماتم چه که این گنبد خاتم ، دو سه روزی به تمام همه ی اهل بشر خانه و حیف است که این فرصت اندک ، بگزاریم به غم باد کم و کاست و پیمانه و چندک .
امید پسند افتد و حالی بنمایید چو این صفحه بخوانید و به رسم مدد و همدلی این رفقا گاه ، شما نیز بیایید و کمی ماله بمالید

گوگولی